Esplora con le mani e con l'ascolto
Sa Bestimenta Tattile
Benennidu. So Pitzente Sulis, un'òmine chi at ghiadu sa resistèntzia contra sos frantzesos in su 1793. Sos bestires meos non faeddant petzi de pòdere, ma de resistèntzia e de desafiu.
Lassadi ghiare dae sa boghe mia e cun sa punta de sos pòddighes tuos andamus a iscobèrrere paris sa bestimenta mia.
Cumintzamus dae sa conca. Non giuto perunu capeddu e custu chi ses tochende sunt sos pilos mios. Custu signìficat chi non so un'aristocràticu, so un'òmine de su pòpulu.
Fala subra de sos coddos. As a tocare sa marsina chi est unu sopàbitu iscuru de pannu de lana. Sa superfìtzie est cumpata e liscia. Sa forma sua est caraterìstica: in sa parte de inantis est curtza e iscuadrada, mentras in dae segus falat a duas coas longas, chi arribbant casi a sos pees, tìpica de sa bestimenta de omine de su cumintzu de s'Otighentos.
Su tzugru est imboligadu dae sa corbata de linu biancu.
In dae in antis de sa marsina, curres a bellu sa punta de su podighe apena suta de sas petorras, agatas duos butones.
Como fala a basciu. Sos pantalones murru craru òcupant totu sa parte de suta de sa figura. Sunt lisos, a chintu artu, fintzas issos sunt de lana, prus lèbia de sa marsina. In sa parte adenanti, una lèbia lìnia orizontale signat sa patta tìpica de s'època.
Como fala a sos pees, agatas sas botas bascias e cumpatas: de còrgiu nieddu e forma retundada, in continuidade cun su tonu de sa marsina.
L'Abito al Tatto
Benvenuto. Sono Vincenzo Sulis, un uomo che ha guidato la resistenza contro i francesi nel 1793. I miei abiti non parlano solo di potere, ma di resistenza e di caduta.
Lasciati guidare dalla mia voce e con la punta delle tue dita andiamo a scoprire insieme il mio abbigliamento.
Iniziamo dalla testa. Non porto nessun cappello e ciò che stai toccando è la mia capigliatura. Ciò significa che non sono un aristocratico di corte, sono un uomo del popolo.
Scendi sulle spalle. La marsina è un soprabito scuro di panno di lana. La superficie è compatta e uniforme. La sua forma è caratteristica: nella parte anteriore è corta e squadrata, mentre sul retro scende in due lunghe code che arrivano quasi ai piedi, tipica dell'abbigliamento maschile dell'inizio dell'Ottocento.
Il collo è avvolto dalla cravatta di lino bianco.
Sul davanti della marsina, scorri lentamente il polpastrello lungo il petto, trovi due bottoni.
Scendi verso il basso. I calzoni grigio chiaro occupano tutta la parte inferiore della figura. Sono lisci, uniformi, a vita alta, anche loro sono in lana, più leggera della marsina. Nella parte anteriore, una leggera linea orizzontale segna la patta tipica dell'epoca.
Ora scendi ai piedi, scarpe basse e compatte: di cuoio nero e forma arrotondata, in continuità con il tono della marsina.